23 Temmuz 2015 Perşembe

SANKİ HERKESİ EN BAŞTA KENDİMİ MUTSUZ ETMEK ZORUNDAYMIŞIM GİBİ

ya gururumu gömüp en derine kendimi koyup paspas yerine ölene kadar mutlu yaşayacağım ya da ölümüne özgürlük deyip ölene kadar mutsuz yaşayacağım, neden başka seçenek yok. bu kadar kolay mı basit mi? mutlu olmadığım gibi onları da mutsuz ediyorum. hiçbir şeyden memnun değilim.öncelikle kendimden. hatta kendimden memnun olabilsem her şey normale dönecek. eminim buna. uffff. dün sırf kendi menfaatlerim için ya da şöyle diyeyim kendimde olmasını çok istediğim bir şeyi başkasında gördüğüm ve kıskançlığı en derinden hissettiğim bir anda o kişiyi kişileri çok mutsuz ettim. bilemiiyorum ne derecede bir mutsuzluktu bu . yaptığım çok kötüydü. kıskançlığın bu noktaya gelebileceğini hiç tahmin etmezdim. demek ki kıskançlık böyle şeyler yapabiliyormuş.yaptırabilyormuş. ben ne de kötü bir insanmışım. ve asla eskisi gibi iyi bir insan olamayacağım. depresyonun kapı önünde gezmeye başladım gene. iyi ki çiçeklerim var. yine de yeterli değiller. ben yaşamam gereken sebepleri yerine getiremiyorum. bu dünyaya geliş sebebimi unuttum. kimseye yararım yok. zararım var hatta pek çok defalar. ölsem bir şey değişmeyecek. bıktım bu sözlerden. bıktım bu hayattan. burası benim yerim değil. sıkılıyorum. ağlamak istiyorum.ölmek istiyorum.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Herkes benim düşünceme katılırsa, yanılmış olmaktan korkarım. Oscar Wilde